Bunga bunga

W mediach, w związku z aferą premiera Berlusconiego, okres walentynkowy nieco się wydłuża, prasa aż kipi od domysłów, co też oznaczają słowa bunga bunga.
Po raz kolejny okazuje się, że w sferze erotycznej eufemizmy stanowią podstawowy środek nazywania pewnych stanów (czy też może mówiąc precyzyjniej - aktów:).
Analizując informacje medialne , można zauważyć, ze cały niemal świat próbuje rozwikłać lingwistyczną zagadkę o nazwie bunga bunga. Dostrzega się więc egzotyczne brzmienie, tajemnicze afrykańskie rytuały seksualne i inicjalne, przyrównuje się także tę frazę do takich klasycznych wyrażeń, jak: bara bara czy riki tiki tak.
Z zamieszczonych w mediach informacji o znaczeniu słów bunga bunga odnotować należy przede wszysktim to, iż wyrażenie istnieje w językach azjatyckiach, filipińskie "modny" czy indonezyjskie "kwiaty".

K+M+B vs C+M+B, czyli święto Trzech Króli

Trzy litery przedzielone znakiem + (plus) napisane na drzwiach mieszkań są widocznym znakiem kolędy, czyli noworocznej wizyty duszpasterskiej w domu.
Według tradycji są to inicjały trzech królów // mędrców, którzy – wedle apokryficznej wersji (ewangelie nie wspominają o liczbie mędrców, wymieniają jedynie liczbę darów: kadzidło, mirrę i złoto) - odwiedzili maleńkiego Jezusa w stajence, a ich imiona to: Kacper, Melchior i Baltazar. Najpewniej jednak owe trzy litery są akronimem słów Chrystus Mansjonem Benedicat (Chryste, Błogosław temu Mieszkaniu) i prawidłowy zapis na drzwiach to C+M+B.

Czchów, Tropsztyn oraz tajemnica (nie tylko) Inków

Znaczenie nazwy miejscowości Czchów nie jest do końca pewne - sięga bowiem pomroków średniowiecza i - jak większość związanych z tym okresem spraw - owiana jest jedynie domysłami i tajemnicą – co, jak się okazuje, jest charakterystyczne dla tego niewątpliwie uroczego rejonu Sądecczyzny – tajemnice są nieobce tej ziemi. Oto bowiem niedaleki Tropsztyn skrywa w podziemiach zamku egendarny skarb Inków.
Ten krótki wpis nie będzie jednak próba zmierzenia się z klątwą i tajemnicą inkaskiego skarbu, ale rozwikłaniem ciekawych zagadek toponimicznych.

Pochodzenie nazwy Czchów, jak się dowiedziałem od kustosza miejscowej Baszty, nie jest znane. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na fakt, że miejsce to znajdowało się obok historycznej drogi (traktu) węgierskiej. Pierwsze zapisane ślady osady wskazują na wiek XIII, ale prawdopodobnie już w okresie Państwa Wielkomorawskiego istniała tu osada. Próbuje się rozwikłać tę nazwę, zwracając uwagę właśnie na osadników czeskich (kupców?), którzy się tu osiedlali – jakoby od nich wywodziły się dawne formy miejscowości Czechou, Cechou, Cehiov. Faktycznie, zbitka spółgłosek czch jest w polszczyźnie rzadka – zazwyczaj występuje z samogłoską. Należy uwzględnić, że w dawnym okresie w miejscu twardej głoski cz wymawiano miękkie ci.
Jeśli więc uznać, że nazwa miejscowości Czchów nie wywodzi się z polszczyzny, to z jakiego języka można ją wywieść? Może węgierski? czeski? słowacki? Raczej nie niemiecki, choć w okolicy odnaleźć można wpływy niemczyzny z okresu średniowiecza.

W tym okresie pojawiła się moda na używanie nazw obcych (skąd my to współcześnie znamy?;) i tak na przykład nieodległa wioska Zawrocie przyjęła nazwę Tropie (trope). Ze zbitki tego leksemu oraz popularnego wyrazu niemieckiego Stein utworzono nazwę Tropsztyn (podobnie: Morsztyn, Melsztyn, Czorsztyn itp.). Jest to nazwa zamku znajdującego się u brzegu Dunajca, który podobno skrywa w sobie właśnie tajemnicę Inków. Ale opowieść o skarbie, który łączy Tropsztyn i państwo Inków, to już zupełnie inna tajemnica...

Chorzów

Chorzów jest miastem stosunkowo młodym – prawa miejskie otrzymał w roku 1864, ale nazwa miasta jest o wiele starsza i sięga okresu średniowiecza. Współczesna nazwa wywodzi się od nazwy wioski (dzisiejszej dzielnicy miasta, oznaczonej przymiotnikiem podkreślającym jej długowieczność - Chorzów Stary).
Pochodzenie słowa Chorzów związane jest z nazwą osobową. Prawdopodobnie nazwa osady wywodzi się od imienia Zachariasz, którego zdrobniała forma brzmiała w średniowieczu Charz. Nazwa została utworzona przyrostkiem -ew. Pojawiała się w zapiskach w formie Charzew, Charew, Chareu. Od XVIII wieku pojawia się już forma Chorzów. Zmiana samogłoski a na o utożsamiana jest z podniesieniem artykulacji samogłoski pod wpływem następującej spółgłoski rz. Przyjmuje się także, że wymowa z o mogła być wynikiem asymilacji brzmieniowej z wyrazem chory (chorować, chorzy).
Pierwotna natomiast nazwa miasta - obowiązująca od 1868 roku do 1934 - to Królewska Huta, wywodząca się od nazwy zakładu, wokół którego wyrosły osiedla robotnicze. Sama zmiana nazwy była podyktowana czynnikami politycznymi; Chorzów – było nazwą związaną z polskością, Królewska Huta – to kalka z niemieckiego Königshutte.